baner.jpg

Czynnik wzrostu fibroblastów


 

Czynniki wzrostu fibroblastów FGF są rodziną czynników wzrostów związanych z angiogenezą, gojeniem się ran i rozwojem zarodka. Czynniki wzrostowe działają za pośrednictwem receptorów, które są zlokalizowane na powierzchni komórek docelowych. Ich związanie się z receptorem zapoczątkowuje wytwarzanie cząsteczek mediatorów, uczestniczących w przekazywaniu sygnału przez błonę komórkową. Charakterystyczna cechą wszystkich czynników wzrostu fibroblastów jest ich powinowactwo do heparyny. W wielu przypadkach wiązanie się FGF do heparyny lub powierzchniowych heparanów podnosi stabilność wiążącego białka, istotnie wpływając na jego właściwości biologiczne. FGF odgrywa kluczową rolę w procesach proliferacji i różnicowania różnych tkanek komórkowych.

Szczegółowe badania dzień po dniu, przeprowadzono w 1988. Odkryto że FGF ma podstawowe znaczenie w rozwoju zarodka, w tym ludzi. Jednakże nie znajduje się w ludzkich organach dorosłych. Precyzyjna mieszanka oligopeptydów może być postrzegana jako materiał budulcowy bez dyrektora. Rola takiego reżysera jest pełniona przez czynnik wzrostu, znany jako czynnik wzrostu fibroblastów (czynnik naprawy). FGF jest obfity w PESE, a także w ludzkim łożysku. W 9 dniu cyklu inkubacji jaj kurzych, tkanka zarodkowa wykazuje gwałtowny wzrost FGF, z odpowiednimi peptydami do tworzenia silnych narządów i kości.

FGF jest odpowiedzialny za budowanie okładziny w naczyniach krwionośnych, tworząc infrastrukturę dla przepływ substancji odżywczych do ważnych obszarów mózgu i narządów. Badania przypisują FGF możliwością bezpośredniego wpływu na wiele chorób neurologicznych, z powodu wyraźnych zdolność FGF do wpływania na wzrost neurytów. Neuryty to nadajniki sygnałowe (aksony) i odbiorniki sygnałowe (dendryty) dołączone do neuronów mózgu. Badania również wyraźnie wykazały, że nowe hodowle komórkowe wykazują wielki wzrost absorpcji peptydów i aminokwasów w obecności FGF. Wynik ten daje wiarygodną hipotezę, że wzrost zarodkowy jest zależny od bardzo precyzyjnego mechanizmu, który łączy unikalną kombinację aminokwasami, peptydów i FGF.

Przeprowadzono wiele projektów badawczych na temat wpływu FGF na zaburzenia neurologiczne. Fundamentalne znaczenie ma odkrycie J. Altman, J. w 1962 roku, że nerwowe komórki macierzyste są utworzone przez organizm w odpowiedzi na nieprawidłowości i rezydują w pewnych obszarach mózgu. Mózg jest zatem gotowy do naprawy uszkodzenia, a komórki te wykazały różnicowanie się w szerokim zakresie neuronów. Neurony pochodzące z takich macierzystych komórek nerwowych są zdolne do migracji do różnych regionów centralnego układu nerwowego.W ciągu ponad dziesięciu lat badań, wykazano, że ekspozycja takich nerwowych komórki macierzystych na FGF umożliwia bezpośrednie różnicowanie do wymaganych komórek nerwowych.

 FGF to bardzo ważny składnik Laminine.